3 minuty

Jak pracować z ludźmi, których nie lubisz?

20 września 2026

Praca z kimś, kogo po prostu nie lubisz, wymaga zmiany nastawienia. Chodzi o przejście od osobistej frustracji do zawodowego rozwiązywania problemu. Nie musisz polubić tej osoby na siłę. Wystarczy znaleźć sposób na sprawną, profesjonalną współpracę mimo różnic charakteru czy stylu pracy. W praktyce oznacza to kilka konkretnych kroków. Najpierw zrozum źródło napięcia. Potem spójrz na sytuację z perspektywy drugiej strony. Na koniec świadomie przejdź z roli krytyka do roli osoby, która szuka rozwiązania.

Ile osób zmaga się z podobnym problemem?

Z badania Acas i NatCen z 2025 roku wynika, że 44% pracujących dorosłych w Wielkiej Brytanii doświadczyło konfliktu w pracy. Chodzi o ostatnie 12 miesięcy przed badaniem. To najwyższy wynik, jaki kiedykolwiek odnotowano w tym pomiarze. Najczęstszym źródłem napięcia okazał się kolega z zespołu (34%) lub bezpośredni przełożony (32%). Rzadziej chodziło o klienta lub osobę spoza organizacji. Aż 57% osób, które doświadczyły konfliktu, zgłosiło stres, lęk lub obniżony nastrój. Niemal połowa, czyli 49%, odczuła też spadek motywacji do pracy.

Najczęstszym tematem sporów były kwestie kompetencji i wykonywania obowiązków (38%). Dopiero potem pojawiały się różnice osobowości i, rzadziej, przypadki mobbingu (24%). Innymi słowy: jeśli nie lubisz kogoś w pracy, nie jesteś wyjątkiem. Warto potraktować tę sytuację jako umiejętność do wypracowania, a nie jako osobistą porażkę.

Czym właściwie jest brak sympatii do współpracownika?

Brak sympatii do kogoś w pracy zwykle nie wynika ze złej woli drugiej strony. Chodzi raczej o różnicę stylów komunikacji, tempa pracy lub priorytetów. Zanim uznasz kogoś za „trudną osobę”, sprawdź jedną rzecz. Może to, co Cię irytuje, to po prostu odmienne podejście do tych samych zadań.

Krok 1. Zastanów się, skąd bierze się napięcie

Zanim zaczniesz działać, zadaj sobie szczere pytanie. Co dokładnie w tej osobie Cię drażni i dlaczego wywołuje taką reakcję? Często problemem nie jest sama osoba, lecz kontrast stylów. Ktoś mówi wprost, a Ty wolisz dyplomację. Albo ktoś działa szybko i chaotycznie, podczas gdy Ty potrzebujesz planu. Warto też uczciwie sprawdzić własny udział w napięciu, ponieważ obie strony zwykle w jakimś stopniu współtworzą konflikt. Ta refleksja nie ma na celu obwiniania siebie, tylko odzyskanie kontroli nad sytuacją – łatwiej zmienić własną reakcję niż czyjś charakter.

Krok 2. Zrozum perspektywę drugiej strony

Niewiele osób budzi się rano z planem, żeby utrudnić Ci życie. Zwykle działają pod presją własnych celów, ograniczeń i oczekiwań, o których możesz nie wiedzieć. Zamiast obchodzić tę osobę szerokim łukiem, zastanów się nad jej sytuacją. Sprawdź, z jakimi wyzwaniami się mierzy i czego potrzebuje, żeby dobrze wykonać swoją pracę. Często okazuje się, że wasze style są komplementarne, a nie sprzeczne, jeśli tylko oboje dostosujecie sposób działania. Ta zmiana perspektywy jest szczególnie ważna, gdy dana osoba jest kluczowa dla Twojego sukcesu zawodowego. Dotyczy to na przykład współpracownika przy tym samym projekcie.

Krok 3. Przejdź z roli krytyka do roli osoby, która szuka rozwiązania

Zamiast trwać w postawie oceniającej lub rywalizacyjnej, zaangażuj tę osobę bezpośrednio. Zapytaj wprost, jak moglibyście efektywniej razem pracować. Taka rozmowa przenosi ciężar z „kto ma rację” na „jak to ma działać”, co z reguły rozładowuje napięcie. W efekcie obie strony zaczynają traktować się jak partnerów rozwiązujących wspólny problem, a nie przeciwników w rywalizacji o rację. Dobrym punktem wyjścia jest jedno konkretne, powtarzalne zdarzenie, a nie ogólne „źle się dogadujemy”.

Krok 4. Poproś o pomoc lub radę

Poproszenie kogoś o pomoc lub opinię szybko resetuje napiętą relację. Pokazuje, że doceniasz jego wiedzę i doświadczenie. Ludzie rzadko odmawiają, gdy czują się potraktowani jako eksperci, a nie przeszkoda do ominięcia. Z kolei Ty zyskujesz okazję, żeby zobaczyć tę osobę w innej roli niż tylko „ktoś, kogo nie lubię”. Nawet drobna prośba, na przykład o konsultację jednego fragmentu projektu, potrafi zmienić dynamikę całej współpracy.

Krok 5. Pamiętaj: sympatia jest opcjonalna, szacunek – obowiązkowy

Nie musisz lubić współpracownika, żeby utrzymać z nim dobre relacje zawodowe. Musisz go jednak traktować z szacunkiem i trzymać się jasnych granic. Warto skupić się wyłącznie na wspólnych celach i konkretnych zadaniach, a emocje osobiste zostawić poza zakresem współpracy. Mimo to profesjonalny dystans nie oznacza chłodu czy unikania kontaktu. Oznacza konsekwentne, przewidywalne zachowanie niezależnie od tego, jak dana osoba postępuje. Taka postawa buduje Twoją wiarygodność w oczach całego zespołu, nawet jeśli relacja z konkretną osobą nigdy nie stanie się przyjazna.

Kiedy to już nie jest kwestia „chemii”, tylko sygnał do interwencji?

Opisane kroki dobrze działają w sytuacjach, gdy problemem jest różnica charakterów lub stylów pracy. Czasem jednak zachowanie drugiej osoby to już nie kwestia stylu. Chodzi wtedy o mobbing, nękanie lub systematyczne naruszanie granic. Według danych NatCen z 2025 roku dotyczy to około 24% zgłaszanych konfliktów w pracy. Taka sytuacja nie jest już do rozwiązania samodzielnie. W takich przypadkach zgłoś sprawę do działu HR lub przełożonego wyższego szczebla. Jeśli firma to oferuje, skorzystaj też z formalnej mediacji.

Zdecydowana większość konfliktów w pracy jest jednak rozwiązywana nieformalnie. Najczęściej pomaga rozmowa z przełożonym lub bezpośrednio z drugą osobą. Warto zacząć właśnie od tego, zanim sięgniesz po środki formalne.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy muszę lubić współpracownika, żeby dobrze z nim pracować?

Nie. Dobra współpraca zawodowa opiera się na wzajemnym szacunku i jasnych zasadach, a nie na sympatii. Możesz efektywnie realizować wspólne cele z kimś, kogo prywatnie byś nie wybrał na znajomego.

Co zrobić, jeśli druga osoba nie chce współpracować mimo moich starań?

Jeśli sytuacja się nie zmienia mimo Twoich starań, warto zaangażować przełożonego. HR też może wtedy pomóc jako mediator. Dokumentowanie konkretnych sytuacji – dat, ustaleń, rezultatów – ułatwia taką rozmowę i pokazuje, że problem nie jest wyłącznie subiektywnym odczuciem.

Jak rozmawiać z kimś, kogo nie lubię, bez wywoływania kolejnego konfliktu?

Trzymaj się konkretnych faktów i wspólnego celu, zamiast oceniać charakter drugiej osoby. Zdania oparte na faktach działają lepiej niż ogólne pretensje. Przykład: „zauważyłem różne podejścia przy tym zadaniu – jak możemy to ułożyć na przyszłość?”.

Kiedy warto zgłosić sprawę do działu HR?

Wtedy, gdy zachowanie drugiej osoby wykracza poza różnicę stylów i przybiera formę nękania, poniżania lub systematycznego utrudniania pracy. Zwykła niechęć czy odmienny temperament nie wymagają interwencji HR – uporczywe naruszanie granic już tak.

Podsumowanie

Praca z kimś, kogo nie lubisz, rzadko zamienia się w przyjaźń i to zupełnie normalne. Celem nie jest sympatia, tylko funkcjonalna, profesjonalna relacja, która pozwala obu stronom realizować swoje zadania bez zbędnego stresu. Mierzysz się z podobnym wyzwaniem w swoim zespole? Sprawdź nasze materiały o granicach i komunikacji albo umów się na konsultację lub szkolenie.

Obserwuj nas

Świadomy i zrównoważony rozwój dla Twojej firmy

Zrównoważona strategia biznesowa w nowym ebooku. Zbuduj organizację przyszłości.

Pobierz ebook za darmo!

Podaj swój adres e-mail, a wyślemy Ci Ebooka!

Publikacje
Biznes
Coaching
ESG

Pozostań w temacie

Przejdź do artykułów

Zmieniaj swój biznes
i nasz świat z nami

Jesteś zainteresowany współpracą?
Napisz, zadzwoń lub zostaw kontakt obok.

Napisz do nas





    This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.